Menu Home

Opening-speech Compassion for Care startconference

(Google translation in English)

Welkom namens de Raad van Bestuur van het UMC St Radboud.

Helaas ben ik –in navolging van paar mensen om mij heen- de next in line met griep, vandaar dat ik Suzanne heb gevraagd namens ons deze startconferentie te openen.

Vandaag is de start van een lange reis. Een reis die begon met een kop koffie met medisch studenten en praten over wat de zorg nu is, wat de zorg nu en straks zou moeten zijn.

Wat volgde is een periode van koffers pakken, spullen verzamelen, reisgenoten zoeken, reisgenoten die zich spontaan aanmelden, een routekaart opstellen en met veel enthousiasme op pad te gaan.

Vandaag gaan we pas écht op reis, waar we precies uit komen weten we nog niet en is ook niet belangrijk, de reis is belangrijker dan de bestemming in dit geval.

In onze ambitie om de veranderende verhoudingen in de zorg te stimuleren, begeleiden, te versterken en onder de aandacht te brengen (wat wij zorg 2.0 zijn gaan noemen) spreek ik veel met medisch studenten. We hebben er vroeg in het proces voor gekozen om niet alleen met de “sitting crew” aan de slag te gaan maar zeker ook met “our future leaders”. Daartoe spreek ik regelmatig met Geneeskunde-studenten van verschillende faculteiten over wat deze veranderingen voor hén (kunnen) betekenen en vooral ook wat nodig is in de opleidingen om hieraan vorm en inhoud te geven, ze te ondersteunen en voor te bereiden.

Langzaam maar zeker brengen we onze nieuwe generatie artsen en verpleegkundigen in een lastige positie, waarop ze zelf geen of weinig invloed kunnen uitoefenen. Worden ze gevangen in twee werelden. Ze geven aan zich op enig moment maar “over te geven aan het systeem”, sommigen overwegen zelfs om te stoppen, anderen kiezen er voor om direct na hun opleiding te gaan proberen vanuit een beleids- of bestuursfunctie te willen proberen “het systeem” te willen veranderen.  Wat ik hoor vertoont verdacht veel overeenkomsten met een studie gedaan in de VS, waaruit dramatische cijfers blijken De zelfmoord-rate is daar ons mannelijke artsen 40% hoger dan het gemiddelde en zelfs 130% onder de vrouwelijke artsen.  Ook in Medisch Contact zijn hierover niet lang geleden onheilspellende cijfers gepresenteerd als het gaat over burnout verschijnselen etc.

Het zou toch dramatisch zijn als jonge mensen met passie en drive om mensen en de zorg beter te maken, gedesillusioneerd raken, hun doelen bijstellen of zelfs afhaken. We moeten juist zorgen dat de zorg (weer) leuk wordt om in te werken, dat je voldoende (haalbare) uitdagingen in je werk ondervindt. We staan voor een ge-wel-dige uitdaging op het vlak van arbeidsmarkt-vraagstuk, kostenexplosie, en betrokkenheid van de patiënt en zijn mantel.

Hoe geweldig is de káns die wij samen hebben om NU een verandering te weeg te brengen, vandaag door een start te maken met een reis die er hopelijk toe zal leiden dat we samen kijken hoe we com-passie in de zorg kunnen houden én vergroten. Ik schrijf het altijd als twee woorden om dat compassie en passie wel dicht tegen elkaar aan liggen, maar zonder passie geen compassie mogelijk zal zijn.

Ik zou er nog veel over kunnen vertellen, maar de sprekers die klaar staan hebben allen hun eigen visie er op, samen maken we het verschil daar ben ik van overtuigd.

Samen kunnen we er voor zorgen, ieder op zijn manier dat we de patiënten op gaan nemen in ons (behandel)team, een keuze die het UMC St Radboud nadrukkelijk gekozen heeft. Hierbij willen we hen behandelen zoals ook wij zelf behandeld zouden willen worden. 

Ik wens jullie allen veel succes vandaag met deze belangrijke tocht. De paragraaf die jullie zullen opstellen zal worden toegevoegd aan de Charten of Compassion en (als hij TOP is, (waar ik van uit ga) door Karen Armstrong in de Charter of Compassion worden omarmd. We denken zelfs dat het de start kan zijn voor meerdere sectoren om op gelijke wijze paragraaf aan de Charter toe te voegen. Met ons is zij van mening dat “de Zorg” wel heel erg dicht tegen de Charter aan ligt met de Golden Rule. Samen met een of twee studenten ga ik binnenkort naar haar toe, omdat ze helaas NIET op TEDxMaastricht aanwezig kan zijn. We bespreken deze paragraaf dan met haar en zullen het interview op TEDxMaastricht vertonen, als formele start en wereldwijde lancering. Ze heeft mij haar steun volledig toegezegd om samen met haar deze belangrijke beweging op te bouwen, zoals gezegd het is een begin van een lange reis.

 

 

Categorieën:Uncategorized

Lucien Engelen

nl.linkedin.com/in/lucienengelen/
@lucienengelen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: